|
Usluer |
Akıllı, olgun kişi. |
|
Oyanalp |
Oğan alp. Güçlü yiğit. |
|
Ahbarî |
Haber veren, rivayet eden. |
|
Mutasım |
1. İtisam eden, eliyle tutan... |
|
Toker |
Gözü, gönlü tok |
|
Özerdal |
Öz er dal. |
|
İçöz |
İçli, özlü değerli. |
|
Nazil |
Yukardan aşağıya inen. Bir... |
|
Cümane |
Tek inci anlamında. Hz. Ali (... |
|
Nacil |
Soyu sopu temiz olan kimse. |
|
Bengialp |
(bkz. Bengi). |
|
Özakay |
Öz akay. Özü temiz kimse... |
|
Ersevim |
Sevimli, sempatik erkek. |
|
Aktaş |
Mermer. |
|
Deryace |
1. Küçük deniz. 2. Göl. |
|
Sermet |
Öncesiz ve sonrasız |
|
Muktefi |
1. İktifa eden. 2. Ardı sıra... |
|
Makbul |
Alınan kabul olunan |
|
Nurbaki |
Sürekli aydınlık olan, nurlu... |
|
Güherpare |
Cevher parçası. |
|
Karacabey |
Esmer bey, rengi karaya çalan. |
|
Yura |
Dağ sırtı. |
|
Canib |
Ön taraf, cihetTürk dil... |
|
Mertel |
(bkz. Mert). |
|
Avnullah |
Allah'ın yardımı Birleşik... |
