|
Ergüvenç |
Güven duyulan kimse. |
|
Kılınç |
1. Çelikten silah. 2.... |
|
Yatuk |
1. Kanun, santur vb. sazların... |
|
Üveys |
İsteyen, arzu eden. |
|
Şemim |
Güzel kokan, güzel kokulu,... |
|
Kiyaset |
Uyanıklık, anlayışlılık. |
|
İnak |
Gerçek dost, arkadaş, sırdaş. |
|
Uz |
1. İyi, güzel. Uygun, doğru.... |
|
Abdülmesih |
Hastalara şifa veren, mesih... |
|
İbhac |
Sevindirme, sevindirilme... |
|
Rebab |
1. Bir çeşit kemençe. 2.... |
|
Ergalip |
Üstün, yenen kimse. |
|
Revaid |
Gürleyen bulutlar. |
|
Cihansuz |
1. Cihan yakan. 2.... |
|
Seffah |
Güzel söz söyleyen, hatip.... |
|
Ünlü |
Tanınmış, adı duyulmuş... |
|
Cenab |
"Yan"manasına gelir. Şeref,... |
|
Özduru |
Özü duru, katıksız olan. |
|
Nurdağ |
Nurdağı, Nurdan dağ. |
|
Serraç |
1. Çok sevilen, sayılan kimse... |
|
Yayalp |
(bkz. Yay)Sportmen. |
|
İsaf |
Bir isteği, dileği yerine... |
|
Hiçyılmaz |
(bkz. Yılmaz). |
|
Şâdâb |
Suya kanmış, sulu, taze. |
|
Öztunç |
Özü tunç gibi güçlü olan. |
