|
Uğurlu |
Uğurlu olan, iyilik... |
|
Bayrualp |
(bkz. Bayru). |
|
Budak |
1. Ağacın dal olacak sürgünü... |
|
Necat |
Kurtuluş, selamet |
|
Demirşah |
(bkz. Demirhan). |
|
Akalp |
Doğruluğu ve dürüstlüğüyle... |
|
Kanuni |
1. Kanuna ait kararla ilgili... |
|
Behçet |
Sevinç, güzellik, güler... |
|
Müştak |
Özleyen, göreceği gelen |
|
Vahibe |
(bkz. Vahib). |
|
Salah |
1. Düzelme, iyileşme, iyilik... |
|
Avvad |
Ud çalan, udçu. Avvad (Tevfik... |
|
Haslet |
İnsanın yaratılışındaki huyu... |
|
Özbilir |
Asıl bilgiye ulaşan, temel... |
|
Vafi |
Yeter, tam. Sözünde duran,... |
|
Tenvir |
Aydınlatma, ışıklandırma. |
|
Pekay |
Pek ay. |
|
Fethiyye |
(bkz. Fethi). |
|
Tunçkaya |
Tunç kaya. |
|
Suzidil |
1. Türk musikisinin şed... |
|
Coşan |
Coşku duyan, heyecanlı (kimse... |
|
Erberk |
Şimşek gibi yiğit |
|
Tunçsoy |
Kökü güçlü soydan gelen kimse. |
|
Hoşten |
Güzel vücutlu. |
|
Cihanfer |
Cihanı, dünyayı aydınlatan,... |