|
Ergüder |
(bkz. Ergüden). |
|
Ehlullah |
1. Allah'ın adamı, veli,... |
|
Tınal |
Soluk al, yaşamını sürdür. |
|
Abdüşşahid |
Şahid'in kulu. Görünen ve... |
|
Verdinaz |
Naz gülü, nazlıların gülü. |
|
Veda |
1. Ayrılırken söylenen... |
|
Incik |
Baldır. 2 Bazı bölgelerde diz... |
|
Vahdet |
Bir ve tek olma |
|
Parlar |
Işık saçar, ışıldar, aydınlık... |
|
Zerin |
Altından olan, altın gibi... |
|
Özbil |
Erkek ve kadın adı olarak... |
|
Korkmaz |
Korkmayan, yılmayan, cesur |
|
Tihame |
Mekkei Mükerreme Erkek ve... |
|
Sarim |
Keskin, kesici. |
|
Şahi |
Şah'a hükümdara mensup, şah... |
|
Nurseli |
Işık seli |
|
Mübahat |
Övünme, iftihar etme. |
|
Behmar |
Çok ziyade, fazla Erkek ve... |
|
Çinuçin |
Üstün, galip, zafer kazanmış. |
|
Üzüm |
Asmanın taze ya da kuru... |
|
Vali |
Bir vilayeti idare eden en... |
|
Şahzade |
Şehzade, şah oğlu, hükümdar... |
|
Mazyar |
Taberistan'daki Karini... |
|
Özdamar |
Öz damar. |
|
Fitnat |
Zihin açıklığı, zeyreklik.... |
