|
Nezihe |
Temiz, pak |
|
Şahadet |
. 1. Şahitlik etme, şahitlik... |
|
Özüak |
Özü tertemiz olan kişi |
|
Pürçin |
Çok düşünceli, öfkeli.... |
|
Aydınalp |
Münevver, bilgili, yiğit,... |
|
Kırdar |
Ölçülü davranış |
|
Usbay |
Akıllı, saygın kişi. |
|
Uraltan |
Ur altan. |
|
Şihabeddin |
Dinin parlak yıldızı. |
|
Özdeğer |
Bir şeyin gerçek değeri. |
|
Kâmver |
İsteğine kavuşmuş, mutlu. |
|
Zeyyan |
Süsler, pırıltılar. |
|
Onat |
İyi, güzel, düzgün, namuslu |
|
İsmirar |
Esmerleşme, kara olma,... |
|
Nurtaç |
Nurlu taç taşıyan |
|
Özgüner |
Öz güner. |
|
Efhem |
1. Çabuk anlayan. 2. Zihni... |
|
Nafih |
Üfleyen, üfleyici. |
|
Kays |
1. Leyla ile Mecnun... |
|
Kapkın |
Uygun, düzenli. |
|
Mebsude |
(bkz. Mebsut). |
|
Birgivi |
Birgivi: Büyük din ve dil... |
|
Canver |
Canlı, haşere. |
|
Fehmi |
Fehme mensup, fehim ile... |
|
Erdemay |
(bkz. Erdem). |