|
Şekibe |
(bkz. Şekib). |
|
Neyyire |
(bkz. Neyyir). |
|
Himmet |
Çalışma, çaba |
|
Bedahşi |
(bkz. Bedahşan). |
|
Girami |
Aziz, muhterem, saygın ulu. |
|
Tuğal |
Sancaktar. Tuğ taşıyan. |
|
Münim |
Nimet veren, yedirip içiren... |
|
Başir |
1. Müjdeci. 2. Güler yüzlü,... |
|
Çapan |
Tatar, ulak, postacı. |
|
Naki |
1. Temiz, pak. 2. Çok ince,... |
|
Şahvelet |
Hükümdar çocuğu. |
|
Mengübert |
Allah verdi. |
|
Ilgazer |
(bkz. Ilgar). |
|
Macit |
Şan, şeref sahibi İyi ahlaklı |
|
Cihat |
Din uğruna savaşmak |
|
Ersu |
(bkz. Ersöz). |
|
Bedreke |
Yol gösteren, kılavuz. |
|
Cebe |
1. Zırh. 2. Osmanlıda silah... |
|
Hazin |
1. Hüzünlü, üzüntülü, acıklı... |
|
Edviye |
Devalar, ilaçlar, çareler. |
|
Katife |
1. Kadife. 2. Bir nevi çiçek. |
|
Beri |
1. Salim, kurtulmuş. 2. Temiz... |
|
Şemime |
Güzel kokulu şey. |
|
Behmenyar |
İbn Sina mektebine mensup ve... |
|
Abdülvahid |
Tek ve eşsiz olan, zatında... |
