|
Maksum |
Ayrılmış, bölünmüş. Kısmet.... |
|
Mehre |
Hind okyanusu sahili ile... |
|
Neşecan |
Canın neşesi, mutluluğu. |
|
Işıtan |
Aydınlatan, ışık veren |
|
Abdülhalik |
Yaratan, yoktan vareden,... |
|
Rabbani |
1. Allahla ilgili. 2. Kendini... |
|
Cansen |
Sen cansın, sevilensin Erkek... |
|
Mahter |
Yeni ay, ayça, hilal. |
|
Korgan |
Hisar kale. |
|
Seri |
Çabuk, hızlı. |
|
İbn |
Erkek çocuk demektir.... |
|
İstihsan |
Güzel bulma, beğenme Erkek ve... |
|
Mahpare |
Ay parçası, çok güzel kadın. |
|
Refiha |
(bkz. Refih). |
|
Korçan |
Çağlayan. |
|
Raika |
Sade, saf, katışıksız. |
|
Öğünç |
Övünülecek şey |
|
Bayça |
Zengin, varlıklı Erkek ve... |
|
Sezmen |
Sezen, anlayan kimse. |
|
Abdürrahim |
Merhametli, esirgeyen,... |
|
Beyzade |
1. Beyoğlu. 2. Soylu kimse... |
|
Vicdan |
İyiyi kötüden ayırmaya... |
|
Namiye |
Olma, yerden bitme kuvvetli,... |
|
Şahinhan |
Güçlü, yiğit kimse. |
|
Özdoruk |
Zirve. Yüksek şahsiyet. |
