|
Feraye |
Ay ışığı |
|
Gürgan |
1. İran'ın kuzeydoğusunnda... |
|
Kâzım |
1. Öfkesini yenen kimse.... |
|
İlma |
. 1. Parlatma. 2. Belirleme,... |
|
Batıhan |
Batı'nın hükümdarı, hanı |
|
Gülbin |
(Fars.) Gül kökü, gül biten... |
|
Gülsevim |
Sevimli, güzel, hoş görünüşlü... |
|
Rasia |
Kabara. Kabara gibi yer yer... |
|
Okatan |
Ok atan. |
|
Elgin |
Garip, yurdundan ayrılmış. |
|
Memnune |
(bkz. Memnun). Sevinmiş,... |
|
Erengül |
(bkz. Eren) Eren ve gül... |
|
Songurhan |
(bkz.Songur). |
|
Nazlı Mine |
Nazlı :Naz yapan, kendini... |
|
Saver |
Sağlam, zinde, güçlü erkek. |
|
Özozan |
Gerçek şair. |
|
Yaruk |
Işık, aydınlık, parlaklık,... |
|
Segban |
1. Seymen, yeniçeri ocağına... |
|
Odhan |
Atak, hareketli ve canlı... |
|
Utman |
Şerefli, edepli, terbiyeli... |
|
Sümre |
Esmerlik, karayağızlık. |
|
Canberk Eftal |
Canberk :Güçlü, sağlam kimse... |
|
Hayreddin |
Dinin hayırlı eylediği... |
|
Lane |
Yuva, ev, aşiyan. |
|
Baykutay |
(bkz. Baykut). |
