|
Mazlum |
Zulüm gören, zulmedilen kişi |
|
Maksum |
Ayrılmış, bölünmüş. Kısmet.... devamı |
|
Racih |
Değerli, üstün. Fıkıhta:... devamı |
|
Muharrem |
Din tarafından yasaklanan |
|
Muhterem |
Saygın, saygıdeğer |
|
Malum |
Bilinen, belli. Herkesçe... devamı |
|
Meltem |
Yazın, karadan denize doğru... devamı |
|
Mükrem |
Kerem ve şeref ile nitelenmiş... devamı |
|
Elmas |
Billurlaşmış karbondan oluşan... devamı |
|
Müstezım |
1. İstizanı eden, büyük gören... devamı |
|
Münim |
Nimet veren, yedirip içiren... devamı |
|
Mevsim |
1. Yılın dört bölümünden biri... devamı |
|
Meyrem |
1. Abid. İbadete düşkün insan... devamı |
|
Merdüm |
1. İnsan, adam. 2. Gözbebeği... devamı |
|
Salahaddin |
Dinine bağlı kimse Türk dil... devamı |
|
Mülhim |
İlham veren, içe doğduran,... devamı |
|
Mülayim |
1. Uygun, muvafık. 2. Yumuşak... devamı |
|
Okyar |
Ok yar. |
|
Mukim |
İkamet eden, oturan. Hz.... devamı |
|
Masum |
1. Suçsuz, kabahatsiz,... devamı |
|
Muzam |
Bir şeyin en büyük kısmı. |
|
Müstakim |
Doğru, düz, dik. Temiz,... devamı |
|
Cüneyd |
1. Küçük asker, askercik.... devamı |
|
Kotuz |
Gururlu, kibirli. |
|
Gürgan |
1. İran'ın kuzeydoğusunnda... devamı |
